Er broeit een gevoel van binnen. Het gevoel dat wat ik doe zonder waarde is. Een leeg gevoel dat leeg, maar zwaar voelt. Praten, denken – het helpt niet.
Er is maar één remedie tegen dit gevoel: doen. Er is maar één medicijn tegen deze ziekte: actie. Er is maar één manier om weer vervuld te raken van het leven: beweging.
Maar vóórdat ik kan doen. Vóór elke actie. Vóór elke beweging. Voordat het pad kan worden gekozen en betreden, is er stilte. Stilte die gevuld dient te worden met gedachten. Gedachten die ertoe moeten leiden dat het pad logisch en veilig is.
Hier deel ik die gedachten.
